Photo: File2 دقیقه خواندن
هم‌زمان با روز جهانی معلم، شماری از آموزگاران مکاتب خصوصی در کابل از پایین‌بودن معاش، تاخیر در پرداخت آن و افزایش هزینه‌های زندگی شکایت دارند. آنان می‌گویند که ساعات طولانی کار و شمار بلند دانش‌آموزان در صنف‌ها، فشار کاری آنان را افزایش داده است.
این آموزگاران می‌گویند که از ساعت هفت صبح تا یک بجه‌ی بعد از ظهر کار می‌کنند و شمار دانش‌آموزان در هر صنف به بیش از ۳۰ نفر می‌رسد. به گفته‌ی آنان، رسیدگی به نیازهای درسی و ارزیابی دانش‌آموزان در صنف‌های پرجمعیت دشوار است.
آموزگاران هم‌چنین می‌گویند که معاش آنان گاهی به موقع پرداخت نمی‌شود و قراردادهای کاری آنان تنها برای ۹ ماه تنظیم می‌شود؛ در نتیجه، در ماه‌های زمستان از دریافت معاش محروم می‌مانند. آنان می‌افزایند که این وضعیت شماری از آموزگاران را به ترک وظیفه یا روی‌آوردن به کار دوم واداشته است.
آموزگاران می‌گویند با وجود اهمیت نقش آنان در نظام آموزشی، امتیازات و معاش‌شان با هزینه‌های زندهگی هم‌خوانی ندارد. این در حالی است که مکاتب خصوصی در کابل، بسته به مکتب و مقطع آموزشی، ماهانه حدود یک هزار تا هشت هزار افغانی از هر دانش‌آموز فیس می‌گیرند.